Hrabina de Segur zajęła się literaturą w wieku 57 lat i napisała łącznie dwa i pół tuzina książek. Książki tej autorki skierowana są przede wszystkim do małych dzieci, ale zawierają wiele okrutnych i tragicznych epizodów, które skłoniły niektórych badaczy do porównania hrabiny de Segur z markizem de Sade.
Tymczasem sama pisarka uważała, że jej dzieła nie są wcale fikcją, ale książkami, które miały cel wychowawczy. Powieść opowiada historię dwojga zaginionych dzieci, chłopców Jacquesa i Paula, którzy zostają uratowani przez dzielnego żołnierza Moutiera.
Zatrzymuje się on z nimi w Gospodzie pod Aniołem Stróżem, prowadzonej przez panią Blidot i jego siostrę Elfy, która adoptuje dzieci, podczas gdy Moutier bierze udział w wojnie krymskiej. Po powrocie, dzięki hojności generała Dourakine, którego wziął do niewoli, ale któremu uratował życie i który chciał mu okazać wdzięczność, mógł poprosić Elfy o rękę.
Ojciec dzieci, Dérigny, został wylosowany do kampanii na Krymie; aresztowany przez żandarmów za próbę ucieczki, nie był w stanie odzyskać swoich dzieci. Jego ścieżka przecina drogę Dourakine'a i Moutiera, którzy prowadzą go do gospody, gdzie rozpoznaje Jacquesa i Paula.
